Witam!

Stanisław_Dłuski

Stanisław Dłuski (fot. Michał Drozd)

W ostatecznej potrzebie głodu
Którego nie nasycą żadne wschody
I zachody bo jak uczył lewacki poeta
Nie zjeść mięcha i pójść do piachu
To nieludzkie mówię to ja naiwny wierszokleta
Płynie miasto jak rzeka i urzeka

Ur. 1962 w Jaśle. Poeta, krytyk literacki, wykładowca w Uniwersytecie Rzeszowskim. Współzałożyciel i były red. nacz. „Frazy” i „Nowej Okolicy Poetów”. Publikował m. in. w „Akcencie”, „Kresach”, „Kulturze” paryskiej, „Periphery” (USA), „Przeglądzie Powszechnym”,
„Tygodniku Powszechnym” „Więzi”, „Zeszytach Literackich”. Wydał siedem książek poetyckich, m. in. „Dom i świat”, „Samotny zielony krawat”, „Lamentacje syna ziemi”, „Szczęśliwie powieszony”, monografię „Egzystencja i metafizyka. O poezji Anny Kamieńskiej” (2002) oraz tom studiów „Umarł Tyrteusz, niech żyje Orfeusz! Idee-wartości-poezja” (2014). Tłumaczony na język angielski, czeski, francuski, rosyjski, serbski, ukraiński, włoski. Otrzymał wyróżnienie im. Kazimiery Iłakowiczówny za najlepszy debiut (tomik „Stary dom”), Nagrodę Literacką Miasta Rzeszowa, Nagrodę Zarządu Województwa Podkarpackiego oraz prywatną nagrodę Marcina Świetlickiego.